Na 4208 kilometer: Zai Zhen China!

Na heerlijke dagen in Lijiang verlaten we dit toeristenstadje. Met de zon die lekker schijnt hebben we bijna de hele dag uitzicht op de sneeuwtoppen van de Yulonxue Shan.

Deze berg van 5596 meter hoog steekt met kop en schouders boven alle andere bergen uit in de omgeving. Wij klimmen tot 3000 meter waar we ons zelf verwennen met een stokbroodje pindakaas, dat we gekocht hebben bij een echte franse bakker in Lijiang.

Na twee prachtige fietsdagen komen we in Dali. Dali ligt aan een meer en het stadje is omringd door een muur. Ook hier hebben de chinezen weer een toeristisch oord gemaakt, maar de sfeer in het stadje is wel gezellig. Als we ergens wat zitten te drinken zien we twee meiden met stuurtassen. Als we vragen: “Hé hallo zijn jullie op de fiets?” krijgen we verbaasd een ‘ja’ als antwoord. Martine en Rienke zijn in Beijing begonnen met fietsen en zullen de komende maanden door Zuid-Oost Azie fietsen. In Cambodja gaan ze een maand vrijwilligerswerk doen. Een leuk gesprek volgt en de volgende dag komen ze bij ons langs in het hostel. Steven kijkt even naar de fiets van Rienke waar een spaak loszit. Het werkt even net iets anders dan onze eigen fietsjes en voordat Steven het weet, zegt de fiets van Rienke “knap”. Ai een onderdeel bij de derailleur breekt en de meiden kijken even erg bang, maar Steven repareert de boel snel door er een nieuw onderdeel op te zetten. ’s Avonds hebben we nog een gezellige hollandse avond als we met zijn vieren uit eten gaan.

In Dali hebben we de kaart eens even goed bestudeerd voor het komende stuk en we denken dat we iets leuks hebben uitgekozen. Maar of dat ook zo is wordt nog even uitgesteld als Steven buik na een dag fietsen niet mee wil werken. We blijven een dagje in Weishan, wat een erg gezellig dorp is en fietsen de dag daarop 40 km om de buik uit te testen. Maar die heeft er nog geen zin in en we blijven ook een dag in dit stadje. Als Steven echt goed opgeknapt is gaan we weer verder en na een flinke klim duiken we een prachtig dal in. Na een paar kilometer afdalen staat een lange rij met vrachtauto’s en auto’s stil. Wij kunnen er rustig langs rijden en zien dan waarom de doorgang versperd is. Een vrachtwagen die er niet best uitziet is net omhooggetakeld uit het rafijn……..
Wij kunnen onze tocht vervolgen door langs de rivier te rijden over fantastisch asfalt, wat er nog niet heel lang ligt.

In Simoa hangt een bijzonder bordje op onze hotelkamer. Het is vast een regel in China, want in elke badkamer die we zien hangt een bordje waarop vermeld wordt dat je moet uitkijken dat je niet uitglijdt. De vloeren bestaan vaak uit mooie tegels die ozo glad worden als ze nat zijn. Als je in dit hotel onder de douche stapt moet je niet uitkijken voor gladheid maar voor een aardverschuiving…….

Hoe meer we in het zuiden van China komen, hoe meer bananenbomen en theeplantages we tegenkomen. Het wordt steeds dichtbegroeider en vanuit alle hoeken komt het water naar beneden sijpelen. We krijgen steeds meer een tropisch gevoel en dat wordt nog versterkt door de temperatuur. ’s Ochtends fietsen we in dichte mist de stadjes uit. We dragen zelfs weer onze reflecterende hesjes, want we willen wel gezien worden door onze medeweggebruikers. Maar als de mist in de loop van de ochtend wegtrekt komt de zon te voorschijn en gaan de truien uit. Het is heerlijk om door deze jungle te fietsen.

Laos komt steeds dichterbij en we hebben zin in een nieuw land. We fietsen deze dagen dan ook aardig door en rijden op een dag zelfs 135 km. De dag daarna moeten we ons een weg banen door de blubber. Op de een of andere manier hebben we een gloednieuwe weg gemist en bevinden we ons op de oude route die totaal verwoest is door vrachtwagens. Met al die blubber om de oren heb ik het gauw gezien en in een laadbak van een vrachtwagen laten we ons een stuk verderop weer uitzetten. Ik zit midden in de laadbak tussen de tassen en de fietsen en word flink door elkaar geschud. Steven pakt het aziatisch aan en staat terwijl hij af en toe moet bukken voor een tak.

In het stadje Mengla gaan we op dollartocht. In Laos schijnt maar één pinautomaat te zijn dus moeten we hier geld zien te regelen. Dollars kun je in Laos makkelijk omruilen voor de Laotiaanse Kip. In Dali hadden we al wat dollars weten te bemachtigen, maar nu hebben we nog Yuans over en die willen we ook graag wisselen voor dollars. Als we door de straten fietsen op zoek naar een hotel worden we al gespot door een mannetje die wel bussiness in ons ziet.

Hij kan alles wel met ons wisselen, maar wij zijn eigenwijs en gaan op zoek naar een betere koers. Na wat bezoekjes aan verschillende banken lukt het ons en zijn we helemaal klaar om naar de grens te fietsen. Nog een dag fietsen we door China. Drie en een halve maand China en 4208 kilometers fietsen door dit reusachtige land heeft ons weer mooie avonturen gebracht. Vanmiddag hebben we onze laatste Yuans uitgegeven en vannacht slapen we nog een keer in China. We zijn al even naar de grens gelopen om te vragen hoe laat we er morgen doorkunnen. Om half negen zullen we voor de poorten staan om China achter ons te laten. Zai Zhen China!

* Lijiang – Jianchang: 76 km
* Jianchuang – Dali: 119 km
* Dali – Weishan: 73 km
* Weishan – Nanjian: 42 km
* Nanjian – Jingdong: 116 km
* Jingdong – Enle: 79 km
* Enle – een dorp waar we de chineze tekens alleen van weten: 89 km
* Dat dorp – Pu’er: 64 km
* Pu’er – Simao: 48 km
* Simao – Xiaomengyang: 135 km
* Xiaomengyang – een stadje: 72 km
* Dat stadje – Mengla: 82 km
* Mengla – Mohan: 60 km

Totaal gefietst in China: 4208 km

 

 

 Reageer jij als eerste?

 

Geef een reactie