Een Griekse ontmoeting

Na een lange nacht varen in het donker, onweer en regen stonden we ’s ochtends om 5:30u op het dek te genieten van het nieuwe land dat we zagen. Aan de ene kant van de boot konden we Albanië zien liggen. Veel hoge bergen waar de onweerswolken nog boven hingen. Regelmatig zagen we de bliksemschichten omlaag gaan richten het land. Aan de andere kant waren een aantal eilanden waarvan de grootste volgens ons Corfu moest zijn. Boven Corfu leken de wolken al minder te zijn dus dat beloofde wat goeds.

Eenmaal aan de wal aangekomen zijn we eerst op zoek gegaan naar een plek voor een kop koffie en een broodje. We hadden niet al te goed voor onszelf gezorgt tijdens de overtocht. We hadden gedacht dat er wel een supermarktje zou zijn op de boot, helaas het was allemaal minder luxe dan we dachten. In het stadje rustig ontbeten en de eerste slok “Griekse koffie” gehad. Steven was de gelukkige die dit uit ging proberen en was super blij met deze keuze. Griekse koffie bestaat uit verdunde koffiedik wat je niet drinkt maar eet. Na een nacht bijna niet slapen is dat een wat vreemde kennismaking met een nieuw land. De broodjes waren echter super, heerlijk bruin brood met zout erin en goed belegd. De laatste tijd in Italië hadden we geleefd op koekjes, knackers en andere vezelrijke soorten. Vanaf het begin van Italië konden we niet wennen aan het brood.

Het stadje Kerkiria leek op het eerste gezicht erg leuk dus we wilden in de buurt op een camping staan. Daarnaast waren we erg moe en hadden we wel behoefte aan wat slaap. De camping bleek zo’n 20 km buiten de stad te liggen dus dat was prima te fietsen. Lekker de tent onder een boom gezet en slapen maar.

We hadden vantevoren bedacht dat we misschien nog naar andere campings zouden gaan op Corfu. Uiteindelijk hebben we hier van af gezien. De camping waar we zaten beviel ons prima en na een paar dagen wilden we sowieso weer verder Griekenland in. Corfu is een erg mooi en groen eiland. Het schijnt het groenste eiland van Griekenland te zijn en pas nadat we andere eilanden bezocht hebben snappen we wat dit betekent. Wat ons een beetje tegenviel was de hoeveelheid auto’s en brommers die het eiland rijk is. Wij hadden van te voren een beeld in ons hoofd van een rustig eiland waar we relaxt wat konden rondfietsen. Dit beeld hebben we later wat bijgesteld. Vooral het deel rond het stadje is erg druk.

Op Corfu hebben we uiteindelijk 5 dagen doorgebracht. We hebben heerlijk rustig aangedaan en genoten van het “even niet zo veel hoeven gevoel”. Op de camping was een restaurantje waar we van onszelf lekker uit eten mochten en hier hebben we de eerste kennismaking gehad met de Griekse keuken. Een prima keuken kunnen we wel zeggen! Verder zijn we een dagje naar het stadje gelift wat mooie gesprekken opleverde. De vrouw die ons de eerste lift aanbood kwam uit Athene en heeft ons erg veel verteld over de mooie plekjes in Griekenland. We zijn later nog met een kaart naar haar en haar man toegegaan en kwamen er met een kaart vol cirkels en kruisjes vandaan. Toch te gek al die enthousiaste mensen die we tegen het lijf lopen.

Na de rust en ontspanning op Corfu zaten we maandag 8 augustus op de boot naar Patras. We hadden een nieuw plan klaarliggen en het eerste deel daarvan was om naar De Pelopenossus te varen en dan in een dag of twee naar Athene te fietsen. ’s Avonds kwamen we in de schemer aan in Patras. Hier bleek geen camping en we moesten een dorpje verderop zijn. We hadden nog geen detailkaart en moesten dus de verkeersborden volgen om het dorpje te vinden. Na een paar kilometer over een drukke tweebaansweg belanden we opeens op een vierbaansweg en hadden we geen kans meer om om te draaien. Na 500m een gat in de vangrail gevonden waar we net met de fietsen doorkonden. Het was inmiddels pikdonker en het verkeer raasde hard langs ons. Via een kort paadje kwamen we op een kleine weg waar veel minder verkeer was. Hier de weg gevraagd naar de camping en via wat zigzag werk kwamen we bij de camping. Deze camping lag naast de brug die het Griekse vasteland verbindt met de Pelopenossus (een bouwwerk waar elke Griek trots op is).

Dinsdag 9 augustus begon erg mooi. We hadden op een heerlijk zacht en groen grasveld gestaan met ons tentje. Iets wat we al een paar weken niet meer hadden gezien. De zon scheen en de kilometers gingen lekker snel. We reden over een kustweg met uitzicht op de bergen van het vasteland van Griekenland. Halverwege de dag kwamen we in een klein dorpje waar een heerlijk strandje ons uitnodigde om daar even te komen zwemmen. Een aanbod die we niet konden afslaan. Heerlijk glashelder water waar we in rond konden dobberen en even af konden koelen van het fietsen in de zon. Daarna nog even wat uitgerust zodat we weer een stuk konden fietsen. Toen we weg wilden fietsen bleek Steven een lekke achterband te hebben. Na 4546km de 1e lekke band! Jaja ze zeggen altijd al een lekke band is gewoon pech hebben. Na nader onderzoek van de buitenband vonden we al snel wat de lek veroorzaakt had: een stukje ijzerdraad was dwars door de band heen gegaan en had daar de binnenband lek geprikt. Dat betekende dus voor de eerste keer: spullen van de fietsen, materiaal zoeken en band plakken. We wilden eigenlijk een nieuwe binnenband pakken maar we kwamen erachter dat het ventiel niet op ons pompje paste. Stom dat we daar niet eerder naar gekeken hadden maar goed. Nu maar een superplakker erop en klaar was kees.

Met een achterband vol lucht weer verder getrapt naar de plaats waar volgens ons een camping was. Hier nagevraagd waar hij was en erachter gekomen dat de camping gesloten was. Ok, doorfietsen dan maar. In de verte zagen we dikke wolken hangen, maar verwent dat we zijn gingen we ervanuit dat er geen regen zou komen. Helaas! Een wolkbreuk en schuilen bij een tankstation was het gevolg. Daarbij werd het al donker en laat. Toen het wat minder hard regende op de fiets gestapt om de volgende wolkbreuk in te fietsen. Nog even gestopt om na te vragen hoe ver het was naar de camping. Tegelijkertijd onze Xenos hesjes met reflectorstrepen aangetrokken. Als twee wegwerkers op de fiets kwamen we totaal verzopen de camping op gereden. Hier tot 23:00u gewacht met de tent opzetten en gekookt in een droge keuken van de camping.

’s Ochtends was alles droog en konden we verder met onze trip naar Athene. We hadden een erg mooie route, eerst langs de kust en daarna met een pontje naar een eilandje. Dwars over het eiland gefietst en vandaar het veer naar Athene. Hier zijn we naar Pireaus gereden op zoek naar een VVV. We hadden bedacht om op de stadscamping van Athene te gaan staan en dan een paar dagen de stad in te gaan. Wat wij bedenken is helaas niet altijd aanwezig of haalbaar en daarom vonden we ons op de fiets richting een camping buiten de stad. De eerste camping op de kaart was 15 km verder en nog steeds prima om met de tram de stad te bezoeken. Deze camping was alleen sinds vorig jaar gesloten. Dus weer 15km verder naar de volgende camping. Hier aangekomen bleek het belachelijk duur en in onze ogen niet leuk genoeg om Athene te bezoeken.

’s Avonds hebben we een nieuw plan gemaakt. We zouden de volgende dag naar de haven in Pireaus rijden om te kijken of we nog met een boot mee zouden kunnen naar Paros. Als dat niet zou kunnen zouden we een hostel op zoeken.

Corfu totaal: 102km
Patras – Konthiklia: 132km
Konthiklia – Varkiza (Athene) 112km

 

 

 Reageer jij als eerste?

 

Geef een reactie