Tot de grens

Wat genoten we weer van het fietsen na 10 dagen lang geen trappers te hebben gevoeld aan de voeten. Klimmen en dalen, grote en kleine weggetjes, bergen en meren het was weer heerlijk. Het was vooral een stuk van heel veel kuddes. Koeien, schapen en geiten. Als de herders ons zagen werd er flink gezwaaid en gingen ze er vaak even trots bij staan. Zo ontstond er een nieuw spel: “zoek de kudde”.

Het was af en toe lastig om leuke kleine weggetjes te vinden op de kaart. Maar na een tijdje op wat grotere wegen gefietst te hebben konden we het toch niet laten om kleine wegen uit te proberen. Dat ging niet altijd soepel. Zo stonden we op een gegeven moment aan zee, erg mooi, maar helaas einde van de weg. Toen Steven een auto aanhield om de weg te vragen ging het gesprek over naar het nederlands. In de auto zaten twee limburgse dames. Een erg leuke ontmoeting op een plaats zonder naam. Toen we even later weer op de fiets zaten sprongen ze uit de bosjes om een foto van ons te maken.

De laatste stop in Griekenland was in Alexandroupouli, waar we onze was op het strand hebben gedroogd. Vanuit dit stadje fietsten we naar de grens. We konden het niet laten om in de laatste Lidle nog even wat soep en koffie in te slaan. De laatste griekse kilometers waren ook wel bijzonder: over de vluchtstrook van de snelweg. Een andere optie was er niet, maar het was zo rustig dat het prima te doen.

De griekse grens waren we zo voorbij, op naar Turkije!!

Thessaloniki- ?: 89 km
? – Neo Kavali: 102 km
Neo Kavali – Finari : 87 km
Finari – Alexandroupouli: 113 km
Alexandroupouli – Kesan(Turkije): 82 km

 

 

 Reageer jij als eerste?

 

Geef een reactie