Hemelse Himalaya’s

” Er zit een muis in mijn schoen!”
“Waarom piepte hij niet toen ik mijn schoen inging?”
“Ik heb een muis vermoord…….”

Verontwaardigd bekijk ik mijn schoen. Een platgedrukt grijs vachtje is mijn uitzicht. Steven bekijkt mijn beteuterde gezicht en geeft de muis een mooie rustplaats in de Himalaya’s. Geef de muis eens ongelijk, het beestje vond vannacht een heerlijk warm holletje om in te slapen en zag mijn grote voet te laat aankomen. Vandaag is hij met ons meegereisd in de fietstas langs droge rotsen, slingerende weggetjes en een prachtig blauw gekleurde rivier.

Bij één van de dhaba’s in Sarchu bestellen we noodles. Even later komt de man van de tent naar buiten met een reusachtige pan vol met noodles. Wat warms gaat er wel in op het midden van de dag en we beginnen enthousiast aan de maaltijd. De bodem van de pan komt niet in zicht, maar lekker is het wel. We vullen onze watervoorraad weer aan en fietsen verder langs de knalblauwe rivier waar we op uit kijken. De weg gaat naar beneden en we moeten de rivier oversteken. Voor de brug stop ik. Een paar oude droge planken die bijna uit elkaar vallen moeten ons naar de overkant brengen. In het asfalt voor de brug zit een groot gat, daaronder stroomt het water. Moeten we hier overheen? Een vrachtauto komt met een grote stofwolk langs ons geraasd, remt vlakvoor de brug flink af en rolt naar de overkant van de rivier. Als die vrachtwagen aan de andere kant komt moet het ons toch ook lukken…..

We kijken naar links en naar rechts en gaan op zoek naar een plekje voor de tent. Vlakke plekjes zijn er genoeg, maar we moeten wat water vinden zodat we kunnen koken en zuiveren voor de volgende dag. Bij een bruggetje lopen we de vlakte in en vinden een prachtige plaats voor de tent. Steven vult twee volle waterzakken bij de rivier en zo hebben we niet alleen genoeg water om te zuiveren voor drinkwater, maar nemen we ook allebei een zeer verfrissende douche.

Als we ’s nachts even de tent uitgaan vallen we haast steil achterover. De hemel staat vol knallende sterren en zoveel hebben we er niet vaak gezien. Alleen de woestijn in Pakistan en de Australische outback kunnen hier over meepraten. Na een warme muesliprak met vijgen en rozijnen zijn we klaar voor het volgende stuk. We starten vandaag op de 4000 meter en de eerste kilometers zijn nog vlak. We zien berggeiten op de rotsen naast ons en even daarna staat een bord die ons meldt dat we gaan beginnen aan de Gata Loops. Maar liefst 21 bochten wachten op ons. Hoe hoger we komen hoe indrukwekkender het uitzicht wordt. De weg kronkelt bijna ongelofelijk omhoog en we proberen het einde van de klim te vinden. Mijn benen voelen zwaar en ik moet echt vaak stoppen om bij te komen van het hijgen. Dat we hoog zitten is nu echt te merken en als de top nog niet in zicht is besluiten we onszelf te trakteren op een maaltje. De trucks die voorbijkomen zwaaien allemaal vrolijk naar ons terwijl we zitten te picknicken. Een auto stopt en vraagt of alles goed is. We vragen om een fles water en we krijgen er nog een pak crackers bij. Het water vliegt er door. We begonnen vanochtend met meer dan 9 liter en bij de lunch is bijna alles al op.

Met wat nieuwe energie in de benen klimmen we langzaam naar de Nakeela pas die op 4740 meter ligt. Ook hier wat gebedsvlaggetjes die wapperen in de wind. We zien het dal mooi liggen en ook een paar witte tenten. Kijken we verder zien we de volgende pas op ons wachten. Een lekkere afdaling wordt het niet, de weg is slecht en het is opletten geblazen.

Als we bij de dhaba’s aankomen drinken we thee met twee Belgische motorrijders en vragen we of we ons tentje mogen opzetten. De Tibetaanse eigenaar van de dhaba vindt het geen probleem en zodra de tent staat val ik als een blok in slaap.

Een goede nacht slaap doet wonderen en de volgende ochtend gaan we op weg naar de volgende top. De klim naar de Lachung La gaat heel rustig en na een paar flinke slingerbochten stijgen we net boven de 5000 meter uit en worden we weer begroet door de gebedsvlaggetjes op de top. Op het moment dat we ons hoogst befietste punt willen gaan vieren, krijgt Steven enorme last van zijn buik. Hij kan dan ook niet genieten van de prachtige afdaling die volgt. De weg zit vol gaten en hobbels, maar we dalen langzaam en schitterende gorge in. Het begint met een klein stroompje water naast ons maar al gauw stoomt er een aardige kolkende beek naast ons. We gaan op weg naar het tentenkamp van Pang om daar ons tentje op te slaan zodat Steven kan gaan slapen. Maar na noodles, momo’s en cola is er niets meer aan de hand met de buik en besluiten we nog een stukje te fietsen. We beginnen aan een klim en kronkelen weer omhoog. Een plekje voor de tent vinden lukt nog niet echt en zo belanden we op de Morey Plains, een hoogvlakte op 4900 meter hoogte.

We fietsen nog even door en zetten onze tent dan op bij een tentenkamp van wegwerkers. De mannen vinden het prima dat we erbij komen staan. Als we gaan koken komen een paar van de jongens een kijkje nemen. Een radio brengt een eind aan de stilte in de bergen en met een vrolijk Hindi lied op de achtergrond vallen we in slaap in de toch wel hemelse Himalaya’s……..

6km na Barlacha La – 20 km na Sarchu(op 4622 m hoogte) : 42 km
20 km na Sarchu – tussen Nakeela Pas en LachungLa (op 4817 m hoogte): 29 km
Tussen de twee passen – Morey Plains( op 4931 m hoogte) : 42 km

 

 

 Reageer jij als eerste?

 

Geef een reactie