Gnochi en Spaghetti bolognese

Vanuit Menton zijn we vertrokken naar Italië. Onanks onze vermoeide benen wilden we toch erg graag Frankrijk uit, dus de grens over. Na 4 km voornamelijk naar beneden reden we Italië al binnen. Daar door een fransman op de foto gezet met het bord van Italië achter ons. Hierna weer verder. We hadden als plan om niet al te ver te gaan fietsen en zodra we een camping hadden een dag rust te nemen bij zee.

Na 5 km fietsen in dit “Nieuwe Land” stond er al een bord met camping. Hier naartoe gegaan en na wat woorden Italiaans ons tentje opgezet. We hadden een mooi plekje in de schaduw en de zee was op loop afstand van de camping. Hier hebben we heerlijk onze eerste twee nachten en dagen in Italië vertoefd. De supermarkt had al allerlei soorten pasta en wijn waar we heerlijk van geproefd hebben. Dat is ook wel erg leuk van een nieuw land, lekker eten en nieuwe dingen uitproberen. Cnochi is bijvoorbeeld iets wat we nog nooit gezien hadden maar wat we volgens ons prima kunnen klaar maken.Na uitgerust te zijn gingen we weer verder. Ons plan was om het eerste stuk van Italië via de kust te gaan fietsen. Vanaf pisa wilden we het binnenland in richting Florence. Het eerste stuk kust vonden we allebei erg mooi. De weg slingert over de rotsen langs de zee en af en toe hebben we prachtige klimmetjes en afdalingen. De dorpjes die we tegenkwamen werden steeds mooier naarmate we verder kwamen. Het plaatsje Albenga is hier een mooi voorbeeld van. Dit is een erg oud plaatsje met een te gek oud centrum.

In de steden en plaatsjes waar we doorkwamen merkten we dat Italië qua verkeer veel drukker is dan Frankrijk. Er rijden veel auto s, vrachtwagens en vooral scooters! Overal waar we fietsen zijn scooters die om ons heen scheuren. In principe geen probleem alleen hebben we nu voor het eerst last van uitlaatgassen die we inademen. Zeker bij stoplichten en bergop merken we dat de lucht niet overal evenveel zuurstof bevat. Ondanks de drukte van het verkeer is het goed fietsen in Italië. Zolang wij duidelijk aangeven welke kant we op gaan en dit ook doen gaat alles goed. De italianen houden net als de fransen rekening met ons en ze halen ons dan ook ruim in.

Toen we Genua infietsen hebben we de eerste de beste camping opgezocht die aangegeven stond. Deze lag helaas boven op een berg en 15 km van het centrum. De camping lag wel erg mooi gelegen en de mensen waren vriendelijk. Bij aankomst hebben we een tijd met een Australische familie staan praten. s avonds hebben we een heerlijke avond gehad op de camping. De eigenaar was met drie andere vrienden op het terras gitaar aan het spelen. Dit klonk fantastisch helemaal door hun gezang erbij. Voor ons reden om samen met een aantal anderen een biertje te komen drinken en lekker te luisteren.

De volgende dag kwam de eigenaar van de camping naar ons toe dat we “mail” hadden. Verbaast dat iemand wist waar we zaten zijn we meegelopen. Het bleek dat de Australische familie al vertrokken was maar ons graag had willen uitnodigen voor een drankje. Nu zijn we uitgenodigd om bij hen langs te komen in Australië als we daar zijn. We hebben adres, telefoonnummer en emailadres gekregen. Super toch dat mensen zo enthousiast worden van het feit dat wij met de fiets op reis zijn!

Genua leek ons een leuke stad om een dagje in rond te wandelen. We hebben veel tijd doorgebracht in de haven. Daarna lekker geslenterd door de kleine straatjes die Genua rijk is. In de straatjes zijn de huizen aan weerskanten erg hoog. Hierdoor komt er weinig zonlicht naar beneden en is het er heerlijk koel.

In Genua hadden we bedacht dat we graag naar de “Cinque Terre” wilden gaan. We hadden gelezen dat dit 5 erg mooi dorpjes zijn aan de kust. De dorpjes liggen in een natuurgebied die bestaat uit hoge bergen die tot aan de zee lopen. Van oudsher hebben de boeren hier aan wijnbouw gedaan. Hiervoor zijn ze aan terrasbouw gaan doen omdat er anders niks mogelijk was op de steile hellingen. Aangezien de bergen erg steil zijn in dit deel hebben we ervoor gekozen om een dorpje voor het natuurgebied een camping op te zoeken en dan met de trein naar dit gebied te gaan.

Vanuit Genua zijn we naar Moneglia gegaan wat vlak voor de “Cinque Terre” ligt. Het eerste stuk richting Moneglia ging erg soepel en snel. Dit kwam voornamelijk doordat het of vlak of naar beneden ging. Op de kaart hadden we gezien dat er een tunnel ging naar Moneglia toe. Deze wilden we gaan nemen zodat we niet over een berg hoeften te fietsen. Eenmaal bij het begin van de tunnel aangekomen reden we langs een rij autos die stonden te wachten aan het begin van de tunnel. De tunnel leek nogal smal en er hing een stoplicht boven. Toen we bij de eerste autos waren aangekomen sprong het stoplicht op groen en konden we erin fietsen. Het bleek dat het niet een maar meerdere tunnels waren en de eerste was kort en goed te doen zonder licht. In de tunnels zelf bleek geen verlichting te zijn. De tweede tunnel die we inreden was langer en zonder bijlichten van de autos bijna niet te doen. Op het laatst waren de meeste autos al weg en reden we in het stikkedonker. Best eng en voor ons reden om te stoppen. Buiten bij de tweede tunnel stond een man die ons direct aansprak. Hij vertelde ons dat de tunnels niet voor fietsers bedoelt zijn en dat het gevaarlijk zou zijn als we verder gingen. De volgende tunnel zou namelijk een paar km lang zijn en eveneens stikdonker en smal. Het stoplicht dat we hadden gezien gaat drie keer per urr op groen en autos hebben dan 20 minuten de tijd om erdoorheen te rijden. voor een fietser absoluut niet haalbaar. Wij hadden al besloten dat we dit te gevaarlijk vonden. De man stelde voor om achter ons te rijden met zijn moter en ons zo bij te lichten. Op deze manier hoefden we geen lampjes te zoeken en waren we voor de nieuwe stroom autos de tunnel uit.

Na de tunnels dus alsnog een klim de berg over, maar dit voelde in elk geval een stuk veiliger om te doen. Na een prachtige afdaling kwamen we in Moneglia waar we lekker een paar dagen hebben gestaan. We hadden de dag na ons tunnelavontuur naar de “Cinque Terre” gewild maar het onweerde s ochtends dus we besloten een dag langer te blijven.

Met de trein zijn we een dag later naar de ” Cinque Terre” gegaan. We zijn naar het laatste dorpje gereden en hebben vandaar uit een wandelpad langs de kust gevolgd via alle 4 de andere dorpjes. Het eerste gedeelte vonden we een beetje te toeristisch en druk. Hier was het pad ook breed en betegeld. Toen het pad wat ruiger werd kwamen we ook minder mensen tegen en konden we echt genieten van de zee die tegen de rotsen aan duinde en de wijnbouw. Een schitterend gebied voor een dagtocht en wij vonden het erg leuk een dagje te lopen ipv fietsen.

Toen we weggingen uit Moneglia mochten we beginnen met een klim van 0 naar 600 m over 15 km. Daarna rustig afdalen en genieten van de vergezichten. Hierna werd het stuk kust in onze ogen minder mooi. we hebben een nacht doorgebracht in Marina di Carrara wat het walhalla van de zeegenietende Italiaan moet zijn. Voor ons was dit iets anders………. Vanhieruit hebben we een vlak maar druk stuk gefietst tot in Pisa. Voor de camping op te zoeken zijn we eerst naar de toren gegaan.

Menton(F) – Latte(Italië) : 9 km
Latte – Albenga : 84 km
Albenga – Pegli (Genua) : 81 km
Pegli – Moneglia : 95 km
Moneglia – Marina di Carrara : 80 km
Marina di Carrara – Pisa : 52 km

 

 

 Reageer jij als eerste?

 

Geef een reactie