Aankomst in Nepal

Op het moment dat we de grens oversteken merken we gelijk een aantal verschillen tussen India en Nepal. De mensen hebben meer Chinese trekjes en komen erg ontspannen over.

De sfeer is ondanks de vele vrachtwagens relaxed en de formaliteiten bij de controlepost zijn zo voldaan. We vinden een lekker plekje direct over de grens en hier genieten we ‘s avonds van een heerlijk “Everest” biertje. Op deze manier vieren we onze aankomst in het land met de hoogste berg ter wereld.

We doen het onze eerste ochtend in Nepal lekker rustig aan en genieten van een ontbijtje in de tuin. Hierna langzaam spullen pakken en op pad. Dat Nepal een land is vol onrust blijkt al snel aan de vele politie ckeck points met zwaarbewapende agenten. Verder veel legereenheden die langs de weg patrouilleren. Elke bus of auto moet stoppen bij een check post en de passagiers moeten uitstapppen ter controle. Wij hebben er zelf geen last van en worden door de soldaten annex agenten vroliijk doorgewuifd. De sfeer is goed en afgezien van de bewapende eenheden heb je niet door dat het een land is dat in oorlog is met Maoisten. Het landschap is vlak en we rijden door open velden met graan en andere “winter” gewassen. Er wordt veel gefietst en geregeld hebben we gezelschap van mensen die ons bij willen houden. In vergelijking met India en Pakistan vindt men het hier niet erg als we sneller gaan.

In Butwal vinden we het welletjes en zoeken we een hotel op voor 2 nachten. We hebben zin in relaxen en genieten van ons eerste Nepalese stadje. Gelegen aan de voet van de eerste bergrug zien we weer eens wat anders dan de vlaktes van de afgelopen periode. De hellingen zijn prachtig begroeid en de lucht is lekker fris. In een winkeltje komen we een schap tegen vol met flessen rode wijn van over de hele wereld. Dit is een waar feest voor ons en de avonden in Butwal worden goed benut met het drinken van een rode wijn uit respectievelijk Italië en Frankrijk.

Bij het verlaten van Butwal zitten we gelijk in een totaal ander landschap. We fietsen ineens door dik bebladerde bossen en rollende heuvels. De eerste heuveltjes hebben we snel overwonnen en we genieten van de afwisseling die deze bergjes ons bieden. We komen nu minder Indiaas ogende mensen tegen en zien meer mensen met een voor ons chinees uiterlijk. De vriendelijkheid straalt overal vanaf en we zwaaien de hele dag naar jong en oud. De allerkleinste kinderen zien ons al van ver af aankomen en staan klaar langs de weg met hun handjes in de lucht. “Bye bye, da da” horen we van alle kanten. De heuvels grooien in hoogte en de bossen worden afgewisseld met velden die langzaam in terrasbouw veranderen. We zien veel waterbuffels in het veld die een ploeg voorttrekken. Verder veel vrouwen in het veld die graan in bosjes van het land halen en mannen die kolen rooien. Op de Mahendra Highway, een 2-baans-weg, zijn een stuk minder checkpoints dan het eerste deel Nepal. In het plaatsje Kasauti Bazar is weer een grote controlepost vol bewapende mannen. Hier vinden we een plekje om te slapen. we gaan ’s avonds tijdens een powercut even naar buiten. Van de hoteleigenaar mogen we echter niet meer de straat op in verband met een straatverbod die is ingegaan. Dit vinden we prima want het is stikke donker en hebben toch geen zin om rond te gaan dwalen. Wel vinden we het een gek idee om aan de ene kant het gevoel te hebben in een relaxed land te zijn en aan de andere kant geconfronteerd te worden met een land vol problemen die gelinkt zijn aan een burgeroorlog.

In Narayanghat worden we nogmaals geconfronteerd met het feit dat het niet lekker gaat in het land. Een dikke rij vrachtwagens, auto’s en bussen kondigt een controlepost aan die plaatjes oproept uit de serie “Tour of Duty”. Wij fietsen rustig langs de rij en hoeven niet gecontroleerd te worden. Ook hier zien we glimlachen verschijnen op de anders serieus kijkende soldaten met machinegeweer en full-body-protection. De weg kronkelt nu echt omhoog en door alle bomen zien we het bos niet meer. Na flink zweten arriveren we op de top en krijgen we de beloning die ons de warmte doet vergeten. De bomen maken ruimte en gunnen ons een blik op de schitterend gelegen, snel stromende Trisuli rivier die we nog dagen zullen volgen. De weg slingerd met de rivier mee op een van de oevers. Hangbruggen zijn over het water heen gespannen en zorgen voor een verbinding met de dorpjes aan de overkant. We zien stijle wandelpaden lopen die een netwerk van kleine weggetjes vormen tussen de huizen en de velden. Alle landbouw gebeurt op kleine stukjes grond die als legoblokjes tegen de berg zijn opgebouwd. Van bovenaf wordt er via kleine kanaaltjes elke stukje land van vocht voorzien. Het is genieten geblazen op dit gedeelte van de route en ik raak niet uitgekeken. Marlous fietst met grote ogen en straalt bij elke blik naar de rivier. Dat je water kan missen wordt ons nu duidelijk.

Omdat we de afgelopen periode weer flink hebben doorgefietst besluiten we dat het weer tijd is voor een lekkere verwendag. Vlak na een kabelbaan die de eerste van Nepal blijkt te zijn vinden we een “Resort” die aan onze verwachtingen voldoet. Schitterend gelegen even van de weg en aan de rivier. Tussen de bomen zijn een aantal huisjes waarvan één onze villa van 2 nachten wordt. Er is een gigantisch zwembad waar de gelukkige gezichten van ons weer volop hebben gestraald. Wat heerlijk om weer te kunnen zwemmen in kristalhelder vers bronwater. Op onze rustdag maken we een hele mooie wandeling. Een hangbrug wordt overwonnen en dit brengt Marlous en mij aan een kant van de rivier die teruggaat in de tijd. Kleine hutjes van klei, stro en riet vormen de bewoning van de mensen hier. Groepjes kinderen lopen op slippertjes achter hun koeien en geiten aan. Zwemmende en vissende Nepali in de rivier. Alles draait rustig door in een bestaan dat al eeuwen zo lijkt te gaan en wat een oversteek van de grote weg vandaan is. Onze route volgt een pad wat een van de verbindingswegen hier is. Het pad brengt ons een aantal keren bij de rivier zelf en hier gaan de teva’s uit en staan we tot de knieën in het stromende water. Rafters komen voorbij dobberen in hun rubberbootjes en hun stemmen worden bijna niet gehoord door het geluid van de machtig mooie Trisuli rivier.

Heerlijk uitgerust beginnen we aan onze laatste 2 dagen fietsen naar Kathmandu. De route is onveranderd mooi en we kunnen niet vaak genoeg stoppen om foto’s te maken. Er zijn meer checkpoints op dit gedeelte en het verkeer is ook toegenomen. Dit is de Prithvi Highway en de weg van Kathmandu naar Pokhara wat een echt toeristen oord is met uitzicht op de Annapurna regio. Dat het de toeristen route is zien we aan de luxe bussen vol met blanke gezichten achter de ramen. Onderweg stoppen we geregeld voor een colaatje om wat te kunnen afkoelen. Het is weer erg warm en we drinken liters en verdampen net zoveel. 25 kilometer voor Kathmandu stoppen we voor een overnachting. Dit geeft ons lekker de tijd om rustig Kathmandu binnen te rijden. We slapen in een grappige lodge waar we allebei krom moeten rondlopen zo laag is het. Voor is een restaurantje waar ze heerlijke rijst met verschillende groenten serveren. Achter kijk je uit over de velden en het dal waaruit we geklommen zijn. Hier genieten we ’s avonds in het donker van de omhoogkruipende vrachtwagens die lange strepen licht veroorzaken met hun lampen.

Vanaf onze lodge op 940 meter is het een non-stop klim omhoog tot 1465 meter. Wij fietsen af en toe net zo snel als de zwaarbeladen vrachtwagens die al rookspuwend, pruttelend en huigend de berg proberen te bedwingen. De weg kronkelt langzaam naar de top en de uitzichten zijn weer overweldigend. Nepal is fantastich is onze conclusie na een kleine week klimmen. Bovenop de pas staat een groot politie-unit iedereen op te wachten. “Welcome to Kathmandu” zegt een agent met kogelvrijvest, helm en vinger op de trekker van zijn machinegeweer. Een vriendelijk en ietwat tegenstrijdig welkom in de hoofdstad van Nepal. Na dit punt is het voor ons afdalen naar het centrum van de stad. De gehoopte vergezichten over de stad die het middelpunt van het land vormt blijven helaas uit. Wel bevinden we ons direct in de uitlaatgassen en dampen van al het verkeer dat zo’n plaats met zich meebrengt. Redelijk simpel rijden we het centrum binnen waar we tegen het lijf aan fietsen van Gary. De Oostenrijkse fietser die op het punt staat de Mount Everest te beklimmen. Hij vertrekt bijna om te beginnen aan zijn langverwachte expeditie naar de top van ’s werelds hoogste berg. Gary neemt ons mee naar het Kathmandu Guesthouse waar een kamer voor ons gereserveerd is door Engely. Openhartig worden we ontvangen en het voelt heerlijk hier te zijn.

Kathmandu is een leuke stad en we besteden ons tijd met rondlopen, relaxen en heerlijk eten in de westerse restaurantjes. Morgen fietsen we de laatste 26 kilometers naar het Noble House om daar kennis te maken met Utsab, Sita en de kinderen. Vanaf morgen wonen we op het dak van het Noble House en zullen we ons inzetten voor de kinderen die hulp krijgen via het opvanghuis.

Sunauli (grens) – Butwal: 29km
Butwal – Kasauti Bazar: 91km
Kasauti Bazar – Kurintar: 80km
Kurintar – Naubise: 81km
Naubise – Kathmandu: 30km

 

 

 Reageer jij als eerste?

 

Geef een reactie