Van Kathmandu tot olifant

De onrust in Kathmandu is elke dag te merken. De ene dag demonstreren de studenten, omdat ze korting willen op het openbaar vervoer. De volgende dag beginnen de vuilnismannen met hun staking met een enorme overdosis stank en viezigheid tot gevolg.

De taxichauffeurs blokkeren de grote wegen, omdat er ’s nachts een collega is doodgestoken. De riksja chauffeurs zitten dagen zonder werk omdat hun baas opeens de huurprijs van de riksja’s omhoog gooit. De avond voor ons vertrek is er nog meer ‘breaking news’ op de nepalese televisie: de Maoisten trekken zich terug uit de regering, omdat het allemaal niet snel genoeg gaat. Dit leidt tot een algemene staking.

Na alle mooie ontmoetingen in de Kathmandu Vallei is het weer tijd om te gaan fietsen. Om half acht staan de fietsen er helemaal klaar voor en zijn de straten heerlijk stil. Door de staking zijn er vandaag bijna geen bussen op de weg en dat scheelt veel zwarte uitlaatgassen die in ons gezicht blazen. We klimmen dan ook zo naar de pas en kijken neer op de andere kant van de berg. De kronkelende weg die hier loopt is prachtig te zien en met de handen bij de remmen beginnen we aan de mooie afdaling. Ook al hebben we deze weg al een paar keer gereden, het blijft fantastisch. De groene berghellingen met mais en bananenbomen, de kleine hutjes van riet en bamboe, spelende en zwaaiende kinderen, de terrassen met de knalgroene rijstsprieten en de immense bruine stroom klotsend water van de Trisuli rivier.

In Muglin slaan we af richting de Terrai. De weg wordt nog smaller met links van ons een steile helling en rechts van ons de steeds breder wordende rivier. Water is hier in overvloed en we frissen ons regelmatig op bij een waterstroom. Dat het ook wel eens mis gaat zien we ook. We komen bij drie hutjes die verpletterd zijn door een landverschuiving. Grote rotsen en een veel zand zijn naar beneden gekomen en hebben weinig heel gelaten van de hutjes……

Als we het laatste stuk zijn afgedaald verandert het landschap. De heuvels verdwijnen en we kunnen weer ver uitkijken over het vlakke land. De fiets is hier het vervoersmiddel en we worden omringd door fietsers en riksja’s. We slaan af naar Sauraha en verlaten het asfalt voor een klein hobbelig zandpad langs hutjes gemaakt van stro en klei. Het begint te regenen en we zien steeds meer mensen bezig in de velden. Water wordt hier met open armen ontvangen voor het poten van de rijst.

Fietsen langs de TrisuliBadende olifanten en wassende vrouwen

Sauraha ligt tegen het Chitwan National Park waar naast krokodillen ook neushoorns en tijgers leven. Het park kun je bewonderen vanaf de rug van een olifant. Op de straten in het dorp liggen regelmatig enorme olifantendrollen en in de achtertuinen van veel mensen staan dan ook grote schuren voor de olifanten. De indrukwekkende dieren worden hier prima verzorgd en het is geweldig om ze te bekijken.

Als we op een ochtend aan ons ontbijt zitten aan de rivier worden we verrast door zes olifanten die een bad komen nemen. De olifanten lijken het heerlijk te vinden en rollen alle kanten op in het water. Ze spuiten met water, ze trompetteren, gaan koppie onder en laten zich een stukje met de stroom mee glijden. Het is een schouwspel waar we geen genoeg van krijgen. De eigenaren van de olifanten hebben hun dieren fantastisch onder controle. De vrouwen van het dorp voelen zich ook veilig en wassen hun kleding in de rivier op nog geen 10 meter afstand van de badende olifanten.

We gaan op naar de grens met India en rijden nog twee dagen door de Terrai. Het landschap verandert niet, maar de mensen wel. Het is veel chaotischer en het lijkt wel alsof we in India zijn. Maar voordat we India echt in kunnen moeten we bij de grens in Birganj eerst nog een stempel halen en dat blijkt niet zo makkelijk. Voordat we het weten staan we al bij de Indiase grens. De Indiase politie heet ons al welkom in India, maar wij hebben nog geen stempels van Nepal…..we fietsen een stukje terug en vinden het douanehuisje ergens verscholen onder een dikke boom. Met twee mooie stempels in onze paspoorten verlaten we Nepal en fietsen we de grens over.

Katmandu-Bhaktapur-Kathmandu: 50 km
Kathmandu- Kurintar: 105 km
Kurintar – Sauraha: 64 km
Sauraha- Hetauda: 73 km
Hetauda- grens Birganj: 57 km
Totaal Nepal: 349 km

 

 

 Reageer jij als eerste?

 

Geef een reactie