Zwaar weer trappen….

Al zwaaiend lopen we de douane voorbij en daar staan we dan. Het Nederland is voorbij en vanaf nu dus weer met zijn tweetjes. Via Bangkok komen we in Taipei aan waar we een overstap hebben van 8 uur.

Marlous had de heenweg al een bord gezien dat er een tour door Taipei wordt aangeboden door het Taiwanese toerist bureau. Dit lijkt ons wel wat in plaats van elk zitje uitproberen op het vliegveld. We mogen met ons Nederlandse paspoort gewoon door de douane en krijgen een stempel voor 30 dagen in ons paspoort. Hierna geven we ons op voor de tour en even later rijdt er een bus voor met meer lotgenoten.

Onze gids is mega trots op zijn land en vertelt ons over het ontstaan van Taiwan, zijn grondlegger en zijn mensen. We bezoeken een aantal tempels, paleizen en van een afstandje de hoogste toren van de wereld. Al met al een leuke tour en grappig om weer even in een Chinees-achtig land te staan. De temperatuur spreekt meteen weer aan en de niet te lezen teksten lokken wederom nieuwsgierige blikken van ons beiden.

Na de tour besteden we nog wat uurtjes op een moderner vliegveld dan in eerste instantie gedacht. Het laatste stuk naar Sydney gaat snel en voor we het weten zijn we aan het wachten bij de bagage band. Er is weinig interesse in onze doos met nieuwe wielen en als we buiten staan hebben we contact met onze gastheer van de komende dagen. Mark is snel ter plekke en samen gaan we naar zijn huis waar wij de komende dagen mogen verblijven. Mark en Annemieke zijn onze Nederlandse vrienden die we hebben leren kennen tijdens ons verblijf in Sydney. We hebben 5 lekkere dagen bij hen terwijl we ons klaar maken voor Nieuw Zeeland.

Bij Una’s zeggen we gedag en Pieter is zo aardig om onze fietsen die we bij hem gestald hadden veilig af te leveren. We krijgen de fietsen in de fietsdozen en staan de 22e klaar om te gaan.

Met een MaxiTaxi komen we op het vliegveld en zonder overgewicht kunnen we met het vliegtuig mee. Virgin zet ons in het donker aan de andere kant van de Tasman Zee af en hier begint ons Nieuw Zeeland avontuur in Christchurch.

Van verschillende mensen hebben we begrepen dat de controle bij de douane in Nieuw Zeeland erg streng is op voedsel producten en modder sporen op spullen. Er wordt vooral goed gekeken naar de tent en fietsbanden is ons verteld. Met een nieuwe tent en super schone fietsen staan we in de rij voor de inspectie. We geven aan twee fietsen bij ons te hebben met nieuwe banden evenals een tent. Dit schijnt te schelen want nadat alle spullen door de scanner zijn geweest kunnen we naar buiten zonder een tas of doos open te hoeven doen. Uiteindelijk minder streng dan verwacht dus.

Onze ozzie dollars worden kiwi dollars en omstreeks 0:00u staan we in de kou. Voor de ingang staat een busje en de chauffeur heeft nog precies plek voor 2 mensen die grote dozen en een dikke tas bij zich hebben. Enkele minuten rijden we over stille straten de eerste kilometers van Nieuw Zeeland. Onze geboekte cabin is niet ver en bij de receptie hangt zoals afgesproken een enveloppe met sleutel. Als we ’s avonds in bed liggen besluiten we dat dit een van de snelste aankomsten aller tijden is.

Het is ochtend en tijd om de nieuwe tent van Hilleberg uit te gaan proberen. We zetten de tent op, maken de fietsen in orde en komen erachter dat ik de fietssleutels ergens heb laten liggen. In Christchurch halen we nieuwe sloten en we doen een rondje door de stad. Het is schitterend weer met een onwijs strak blauwe lucht. Het stadje maakt een gezellige indruk met veel mensen op straat. ’s Avonds bestuderen we de kaart en besluiten we om naar Akaroa te fietsen en daar stop 1 in te lassen. Akaroa ligt op een schiereiland net buiten Christchurch. Dit schiereiland is een oude vulkaankrater en over de rand van de krater hebben ze in het verleden een weg aangelegd met de naam “Summit Road”.

Anzac day, de dodenherdenking van Australië en Nieuw Zeeland, het is vroeg en rustig op straat. De mensen die we zien lopen allen van of naar een van de monumenten ter ere van de gevallen soldaten. Bij de kathedraal in de stad zetten we de fietsen even stil. Hier bereiden scouts zich voor als vlaggendrager en zien we boeketten onder het grote kruis naast de kerk. Hierna adem halen en de benen weer kennis laten maken met een helling. De weg omhoog naar de Summit Road is steil en het stijgen gaat langzaam. Al kronkelend slingeren we ons omhoog terwijl we voortdurend ingehaald worden door wielrenners. Wel erg leuk al die fietsers en niemand die ons inhaalt zonder commentaar. Het autoverkeer dat we tegen komen is duidelijk gewend aan fietsers op de weg in tegenstelling tot de buren van “Down Under”. Al hijgend staan we boven en zijn we klaar om over de bergrug te fietsen. Aan weerszijden mooi uitzicht met rechts Christchurch en links een baai en het krater eiland waarin Akaroa ligt. De Summit Road is niet vlak en we gaan voortdurend op en neer. Voor een eerste dag fietsen is het toch wel weer pittig en ik begin langzaam mijn nieuwe hardere zadel te voelen.

Met een fantastische afdaling rollen we naar beneden om te beginnen aan een lang en bijzonder vlak gedeelte van de dag. Het waait en de benen zijn inmiddels loodzwaar van de zware intro die we net achter de rug hebben. In Little River besluiten Marlous en ik dan ook om een camping op te zoeken en met een warme douche de dag af te sluiten. Bij de plaatselijke vvv krijgen we als tip om even bij het pompoen festival te gaan kijken dat momenteel in het dorp plaatsvindt. De grootste pompoen is uitgekozen en de troste winnaar heeft een mooi bordje bij zijn oranje gigant neergezet. Het is even zoeken naar de kampeerplek en de 2 km die we volgens de verkregen informatie zouden moeten fietsen is 2 km geleden al geweest. Uiteindelijk komen we aan bij een eco-camping en zetten we de tent op in de laatste zonnestralen van de dag.

Er hangt een grijze lucht en ondanks de kou fiets ik in mijn t-shirt. We zijn weer aan het klimmen, ditmaal naar “the Hilltop” vanwaar we de baai met Akaroa moeten zien liggen. Net als gister gaat het klimmen nog wat zwaar en verlangen we stiekem naar de conditie die we hadden toen we door Laos of noord Australië fietsten. Met jas aan en klam van het koude zweet en bedruppeld van de regen staan we boven op de top zonder enige vorm van uitzicht. Midden in de wolken hebben we Hilltop gevonden en in het restaurant warmen we op met coffee and pie.

Eenmaal warm is het weer tijd om af te koelen met een natte afdaling richting zee. Na de afdaling resten ons nog 4 vervelend steile klimmetjes die de beenspieren extra oprekken. Het is gelukkig weer droog en ons einddoel maakt de zware dag helemaal goed. Op een schitterend groen stukje gras staat de nieuwe tent strak in de wind met super uitzicht over Akaroa, de bergen en de baai.

Chirstchurch – Little River: 72km
Little River – Akaroa: 32km

 

 

 Reageer jij als eerste?

 

Geef een reactie