Trappen door Portugal

Op 6 maart vertrekken we vanuit ‘ons’ dorp Olvera weer op weg naar het Noorden. Een weekje later dan we gepland hadden, door een onverwachts vervelend bericht in de familie. Ook dat gebeurt tijdens de reis en we zijn dit keer blij dat we dichtbij zijn en dus even naar Nederland kunnen.

Bij terugkomst in Olvera is ons huis alweer vergeven aan andere huurders en mogen wij bij onze amigos Reme en Zuri logeren. Veel gezelligheid en als het de volgende dag hard regent en zelfs stormt vindt niemand het erg dat we nog een dagje blijven.

We fietsen via de mooie Via Verde Olvera uit en het gebied waar we de laatste maanden zo hebben genoten. De zon schijnt al snel en de trappers gaan weer als vanouds rond. Drie dagen fietsen we nog door het Spaanse landschap dat steeds vlakker wordt.

Een rivier is de grens tussen Spanje en Portugal en deze steken we over met een boot. “Heb je die fietsen gezien, die tassen zien er niet uit, ze zijn vast al een tijdje onderweg” horen we de mensen naast ons tegen elkaar zeggen. Tja onze tassen glimmen inderdaad niet meer zo mooi, maar we zijn er nog steeds hartstikke blij mee. Alleen de zijvakken van de achtertassen zijn gescheurd en een paar klikkers zijn een beetje gaar. Met een beetje extra ondersteuning met wat bandjes fietsen wij er nog wel even vrolijk mee rond.

We fietsen door de Algarve wat bij ons een plaatje naar boven brengt van mooie natuur, cultuur en een lekker klimaatje. Dat lekkere klimaatje is er, de zon schijnt volop. De rest valt ons wat tegen. We worden aan alle kanten voorbij gevlogen door de meest grote campers. De nummerborden duiden allemaal op Britten, Duitsers, Nederlanders en Scandinaviërs. Op de camping kijken we onze ogen uit bij het zien van alle luxe. Overal staan grote schotels en af en toe komt er een bijautootje van de trailers. De Portugese cultuur is af en toe te vinden in de vissershaventjes en de kleine koffiebarretjes. De taal klinkt ons eerst als een raadsel in de oren, maar met ons Spaans komen we een eind en de vriendelijke Portugezen praten ook bijna allemaal wel een beetje Engels.

Bij Lagos gaan we de bocht om en fietsen we echt naar het noorden. Het wordt gelijk een stuk rustiger en mooier. We fietsen langs prachtige baaitjes, waar het lichtgele zand tussen grote rotsen ligt. We bezoeken de hoofdstad Lissabon een dagje en lopen hier door de kleine straatjes en de mooie gebouwen rond. We ontmoeten de Japanner Kei die al 7 jaar over de wereld reist. Een mooie mafkees die tijdens zijn reis niet alleen fietst, maar ook nog even de Mount Everest heeft beklommen en in een roeiboot de Ganges heeft afgevaren. Op http://www.feel-the-earth.com/ kun je mooie plaatjes bekijken en wat verhalen in het Engels lezen.

Nog een stukje meer naar het noorden bezoeken we Porto een dagje. Het is een prachtig gelegen stad en de oude, hoge, gekleurde huisjes van het oude centrum behoren tot UNESCO-erfgoed. Heerlijk een dagje slenteren dus door deze stad en een dag later fietsen we 25 km langs de kades en de stranden de stad weer uit.

We verlaten Portugal op dezelfde manier als dat we binnen gekomen zijn. Ook hier een rivier waar we met een bootje oversteken, ditmaal terug naar Spanje.

Olvera – Dos Hermanas: 101 km
Dos Hermanas – Matalascanos: 93 km
Matalascanos – Monte Gordo(Portugal): 105 km
Monte Gordo – Alhao: 44 km
Alhao – Lagos: 103 km
Lagos – Villanova: 96 km
Villanova – Altao: 109 km
Altao – Cascais: 77 km
Cascais – Praia da Araia Brancha: 92 km
Praia – Nazaré: 66 km
Nazaré – Mira: 123 km
Mira – Praya de Madelena(Porto): 95 km
Porto – Viana do Castelo: 92 km

 

 

 Reageer jij als eerste?

 

Geef een reactie