Olá Espagnol

Met ons beste Spaans vertellen we de taxi chauffeur dat we naar de camping net onder Barcelona willen. Blijkbaar aangemoedigd door ons vrolijke olá krijgen we een heel verhaal te horen. Instemmend knik ik ja terwijl ik si mompel.

Dit gaat goed op deze manier en nog even en we lijken niet meer de verse toeristen die we zijn. Bij de camping aangekomen wordt er anders op onze olá gereageerd en de rest van het gesprek wordt dan ook in het Engels gevoerd. Taal technisch dus een iets minder snelle vordering dan gewenst maar we zijn in Spanje!!

Barcelona is een leuke stad alleen super druk. Overal massa’s toeristen waar wij opeens aan moeten wennen. Hier en daar horen we Spaanse klanken maar ze vallen in het niet tussen het Duits, Engels en Nederlands. Verder schitterende gebouwen, leuke sfeer en mooie boten in de haven. Wel kriebelt het na 2 dagen dusdanig dat we besluiten te vertrekken. We doen het rustig aan met een ontbijtje, kalmpjes pakken en daarna fietsen van de ene naar de andere badplaats. Na strand nummer zoveel vinden we het genoeg en zetten de tent op een camping en duiken heerlijk de zee in. Via Tarragonna en de middellandse zee belanden we in de badplaats Salou. Marlous heeft hier ooit nog een wilde zomer meegemaakt maar ik krijg haar dit keer niet zover dat ze wil blijven voor een nacht. Een plaatsje verder is prima en daar strijken we neer tussen de overige Nederlanders.

Na deze dagen fietsen langs de volgebouwde kust hebben we het wel gezien met dit stuk Spanje. We willen wel iets authentieker zien en gaan ons geluk beproeven in het binnenland. Direct is het anders. We verlaten de zee met zijn doorgaans grote en drukke wegen en opeens komen we geen mens meer tegen. Het stijgt onmiddellijk en we rijden zo de bergen in die hier groen bebost zijn. Kleine dorpjes zijn hier op de hellingen gebouwd en ons weggetje slingert vrolijk door.

In een van de dorpjes wagen we ons aan de cursus Spaans voor beginners en proberen we een bakker te vinden. Aangezien wij alleen Frans kennen en dat volgens ons bijna hetzelfde moet zijn gaat het gesprek met de dropsbewoners als volgt:

“Olá!” Terwijl ik wapperend met mijn handen zwaai om iemands aandacht te krijgen;
“Est a qui un boulangerie?”
“Qué?”
“Boulangerie?”
“Qué?”
“Bakkerijos?”
“Qué?”
Volop aangemoedigd door Marlous probeer ik verschillende vormen van brood eindigend op “ia” of “os”. Het woord wat we zochten blijkt dan ook “Panederia” te zijn en de mannen leggen ons in telegramstijl Spaans uit dat de bakker hier alleen komt met een auto en dat we hem net gemist hebben. Zo fietsen we deze dagen door een prachtig deel van Spanje en komen we terecht in La Fresneda.

De camping hier is opgezet en wordt beheerd door een Nederlands echtpaar. Vergeleken met de campings die we tot nu toe tegen zijn gekomen voelen wij ons hier meteen thuis. We worden binnengehaald met een welkoms drankje en zetten de tent op tussen de olijfbomen en met mooi uitzicht op het dal. Een camping als dit zien we wel zitten dus wie weet openen wij straks onze eigen kampeerplek.

Barcelona – San Salvador: 55km;
San Salvador – Cambrils: 58km;
Cambrils – Riba Roya d’Ebre: 96km;
Riba Roya d’Ebre – La Fresneda: 105km

 

 

 Reageer jij als eerste?

 

Geef een reactie