Op weg naar Olvera

In India bedenken we dat het ook leuk kan zijn om naar Spanje te gaan en daar de winter door te brengen. Tijdens het googelen op internet stuiten we op een site die langdurig huisjes verhuurt.

Een wit dorp boven op een heuvel verschijnt als we iets aanklikken en we zijn gelijk verkocht. We sturen een mail of we de huisjes kunnen bekijken als we in de buurt zijn en krijgen gelijk een enthousiaste mail terug. Op naar Olvera dus.

Vanuit El Alhanchete fietsen we prachtig door het achterland naar Nijar. Het gaat de hele dag lekker op en neer, dus we zijn blij als we bij het plaatsje zijn. Op de kaart hebben we gezien dat er een camping moet zijn, maar als we het vragen kan niemand bedenken waar de camping dan moet zijn. We gaan naar het VVV, want daar zullen ze het toch wel weten. “Een camping? Hier? Nee, hier niet. Hier zijn hotels.”

Een klein dilemma dus en met de benen aardig moe besluiten we eens te vragen wat een hostel gaat kosten. We halen brood en beleg en eten ’s avonds op de kamer.

De volgende dag fietsen we al snel tussen het plastic. Dit gedeelte van Spanje bestaat uit kassen. Het is oetlelijk, het gaat kilometers door en leuk fietsen is het niet.

Net voor Aquadulce nemen we een slok water en verschijnen er een brommer en een fietser. Het is Jos op de fiets (josopdefiets.waarbenjij.nu) samen met zijn zwager op de brommer. Jos is vanuit Nederland komen fietsen en heeft zijn einddoel op een paar kilometers na gehaald. Zijn zwager vergezelt hem het laatste stukje. We hebben een leuk praatje en zwaaien elkaar weer gedag.

‘s Avonds zetten we ons tentje op bij een aantal campers langs de kust. Ook vandaag lukte het niet om een camping te vinden.

De kust begint weer mooier te worden, de lucht wordt donkerder. In Castell del Ferro blijven we twee dagen want het stormt! De zee bestaat uit dikke golven en windstoten gieren langs de kust. Ook als wij weer op de fiets stappen waait het nog hard. De weg kronkelt prachtig langs de rotsen en de zee, de wind knalt soms behoorlijk op de rotsen. We kunnen de fiets af en toe niet meer bedwingen en moeten soms een stuk lopen als er een flinke windstoot tegen de fietstassen aanknalt.

We zijn bijna in Malaga en het stuk kust is hier vlak. Het is zondag en overal zijn fietsers te zien. De groepen wielrenners racen langs ons en groeten ons vrolijk. “Hola familia!” wordt er naar ons geroepen terwijl ze ons een schouderklop verkopen of de hand ophouden om ons de vijf te geven. Op het vlakke stuk zijn de Spaanse collega’s in hun sas en we staan wel verbaasd te kijken dat de fietsen bij het eerste de beste heuveltje weer in de auto’s geladen worden……

In Malaga springt de teller op 36.000 en hier worden we naar het centrum geleid door een van de ‘bikkels’ die nog wel op de fiets is blijven zitten bij de heuveltjes. In de stad zelf is geen camping dus gaan we op zoek naar de camping in Torremolinos. Vanaf de camping bezoeken we Malaga twee dagen en lopen hier door de kleine straatjes en proeven de tapa’s terwijl we toegezongen worden door mannen met gitaren.

Het is een prachtige dag fietsen naar Ronda. We duiken de bergen weer in en komen langs mooie dorpjes. ’s Avonds bellen we met de dame van de huisjes in Olvera. We kunnen gelijk de volgende dag komen kijken. “Mogen we blijven als we het leuk vinden?” Met een ‘yes’ als antwoord klikken we ‘s ochtends onze tassen nog een keer op de fietsen. Op weg naar Olvera.

El Alhanchete – Nijar: 88 km
Nijar – wildkamperen bij Guardas Viejas: 107 km
Guardas Viejas – Castello del Ferro: 59 km
Castello del Ferro – Torrox Costa: 71 km
Torrox Costa – Malaga/Torremolinos: 71 km
Malaga – Ronda: 101 km
Ronda – Olvera: 40 km

 

 

 Reageer jij als eerste?

 

Geef een reactie