Naar Zambia

Kriebels…. reiskriebels…. kriebels voor een nieuw avontuur…. Na een aantal heerlijke jaren in Nederland is het toch weer zover. We hebben een knoop doorgehakt, een keuze gemaakt en zitten sinds 2 weken in een achtbaan.

Toen we in 2005 in Nepal vrijwilligerswerk deden voor het Noble House hebben we een Nederlands stel ontmoet. Jan en Brieke woonden al geruime tijd op exotische plekken en vertelden ons over hun manier van leven. Als leerkracht wist Jan over de hele wereld Nederlandse scholen te vinden waar hij voor langere periodes aan het werk kon gaan. Op deze manier hebben Jan en Brieke overal en nergens gewoond en zich telkens weten in te zetten in het Nederlandse onderwijs wereldwijd. Sinds deze ontmoeting kijken Marlous en ik met een scheef oog naar de website van het NOB, de Stichting Nederlands Onderwijs in het Buitenland.

Als ruim 10 jaar komen er vacatures langs die een werkplek bieden ergens op de wereld. Al ruim 10 jaar zien we vacatures de revue passeren en laten we ze gaan. Al sinds we terug zijn van onze fietsreis is het verlangen er om weer naar verre oorden te gaan. Af te reizen naar nieuwe plekken die door ons ontdekt moeten worden. Al die tijd komt er van alles langs maar is het niet de tijd.

De afgelopen jaren hebben we genoten van het ouderschap en zijn we met trots de vader en moeder van Max en Daan. We wonen in een Drents dorp, kunnen lopend naar school, op de fiets naar de bakker en zitten binnen de kortste tijd op een hunebed. Max nu zeven en Daan bijna zes zijn twee prachtige knapen die helder de wereld in kijken. Met nieuwsgierige blikken onderzoeken ze alles wat er op hun pad komt en stellen ze eindeloos veel vragen.

Vanuit het Drentse land hebben we al fantastische uitstappen gemaakt de wijde wereld in. Met de auto en tent afzakken naar Turkije. Samen met de jongens fietsen over de Pyreneeën. En zwervend over de kronkelwegen van Corsica. Schitterende avonturen hebben we beleefd en telkens weer vonden we de weg terug naar ons huis. Ons huis in een Drents dorp. Ons huis in Nederland.

En dan toch….

Dit voorjaar kwam de vacature voorbij die ons weer anders naar buiten deed kijken. Ons deed beseffen dat we als we iets willen wij er vooral voor moeten gaan. Dat dromen leuk zijn maar ze doen uitkomen toch echt wel een stuk leuker. En dat als we niet zouden schrijven (of Marlous dan) we over 10 jaar nog steeds met een scheef oog naar de website van het NOB zouden kijken.

Zambia…

Zambia in Afrika, een voor ons onbekend continent. Een continent wat beelden oproept van safari’s, droogte en armoede. Zambia, het land van de Victoria Falls, uitgestrekte wild parken en zeeën van ruimte. Een land onder de evenaar waarvan we de naam van de hoofdstad niet direct wisten. Een land waar voor een Nederlandse taalschool een directeur/ leerkracht werd gevraagd. Iemand die vol enthousiasme zou kunnen lesgeven. Er zou kunnen zijn voor de Nederlandse kinderen die hier wonen. Een plek die voor ons en ons gezin een fantastische kans betekent.

De kogel was door de kerk, de brief werd geschreven met een uitnodiging voor gesprek als gevolg. En wat kan het dan snel gaan. Sinds het schrijven van de brief zijn we met grote sprongen tegelijk naar voren gegaan. Marlous heeft de baan aangeboden gekregen en we hebben besloten de stap in een nieuw avontuur te zetten.

Begin augustus vertrekken we voor 2 jaar naar Zambia om daar te werken en te leven. We vinden het geweldig om ons als gezin in een voor ons nieuwe wereld te begeven. Samen met onze jongens gaan we ontdekken hoe het is om in Afrika te zijn. We gaan ervaren hoe het leven in de grote stad Lusaka is, hoe het is om op safari te kunnen en te slapen onder het Zuiderkruis.

We hebben onwijs veel zin in deze nieuwe uitdaging en zullen vanaf nu weer geregeld van ons laten horen.

 

 

5 Responses

  1. Roel on

    Leuk dat je van te voren dit schrijft, later als je een tijd in Zambia woont kun je het teruglezen en zien hoever je verwachtingen en de werkelijkheid bij elkaar liggen. Wij kijken in ieder geval uit naar jullie komst!

    Beantwoorden
  2. Nienke Steffers on

    Hey Steven, fantastisch mooi dat jullie (weer) gaan! Groetjes uit weer es een andere plek in Noorwegen ;-), Nienke Steffers, Grovika, Norge.

    Beantwoorden

Geef een reactie